INTENSYON: Ika-4 na Kabanata, Freefalling...Skydiving

    [Writer's Note: This entry does not mean to inflict any harm to anyone. This is based on true events so anything that you may find may be offensive. If you don't want to continue, don't read from this point on.]


    Ang CS ay may sister school, ang University of St James o USJ. Every once in a while, nagkakaroon nang get-together ang mga debate clubs ng dalawang institusyon. Nung nakaraang August nga, nagkaroon ng isang espesyal na get-together: isang mini-tournament.

    Weeks before, nagkaroon ang Lipon ng crosstraining day kasama ang members nang Escuela de Discusiones na official debate organization ng rival school namin na College of Saint Valentine. Tingin ni Sempai ay handa na kami para harapin ang Lipon nang mga Jamers (tawag namin sa mga taga-USJ).

    Isang Sabado, nagkita na ang dalawang kupunan. Hinati sa iba't ibang grupo ang mga miyembro ng bawat lipon. Nakasama ko si Kuya Rem bilang dual team. Ang tourney ay hahatiin ng apat na round, sino ang pinakamaraming panalo ay magkakasabak sa finals sa isa pang linggo.

    Sa unang round, kami ni Kuya Rem ay nasa opening half nang debate (opposition). Tinawag namin ang koponan namin bilang Team "Bulol". Para maging maikli ang kuwento, mababa ang bingyan samin na score (3 out four which is third best). Second round, ayoko ang bingyan nilang bagay na pagtatalunan. Hindi ko mainitindi kaya sa huli, talo kami.

    Okay kung natanggap ko ang pagkatalo ko pero ang hindi katanggap-tanggap ay ang binigyang evaluation sa performance ko. Feeling ko parang nasayang ang lahat nang dinaanan kong pagsasanay para at least mamasterin ang pmamamaraan ng pagdedebateh dahil sabi ng nagevaluate sa'kin, "out-of-context" at kung anu-ano pang criticsms with regards to the performance of everybody in round two.

    Wasted tuloy ang feeling ko throughout the rest of the day. Hindi na ako makaisip nang tama. My mind just went on telling me that "joining this org was a big mistake and that I don't have what it takes to be a good debater". I never felt this low ever.

    Umabanse sa finals ang team nina Mao, ang tanging team galing CS. Gusto kong maki-celebrate sa kanila kaso hanggang sa time na time na iyon, masama pa rin ang pakiramdam ko. Habang pauwi na ako sakay nang LRT, napaisip-isip ko na siguro hindi ko true calling ang mang-away at talagang hindi para sa'kin ang pagdedebateh. I kept this to myself as I was still thinking of a way for me to get off this group pero with due respect sa mga naturing kong pamilya.

    Nasa point na ako na kung saan, inisip kong "tama pa ba ang ginagawa ko?", "dapat ko pa ba itong ipagpatuloy?", "paano ko sasabihin sa kanila ang intensyon kong kumalas?". For thenext few weeks, iyon lamang ang naiiisip ko. Mahahantong rin ang lahat sa isang desisyon.

DURUGUTUNGAN